New Version Uploaded on 15th September 2017
www.appusami.com
About us Feed back Hekp Archives Send your Articles Contact us
    

 

ஓ, பித்தத்தின் ரத்தமே!

 பாக்கியம் ராமசாமி

 
"சிவப்பு இங்க் இருக்கிறதா!"

"இல்லை.

"எங்கே கிடைக்கும்?

"உன் ரத்தமே சிவப்புதானே?"

"தோய்த்து எழுதுவதற்குள் அது உலர்ந்து கட்டி தட்டி விடுகிறது."

"ரத்தம் உறையாமலிருக்க ஒரு பவுடர் வேண்டுமானால் தருகிறேன்."

"எவ்வளவு ரத்தத்துக்கு எவ்வளவு பவுடர் என்று கணக்கு உண்டா?"

"ஒரு பேனா ரத்தத்துக்கு ஒரு சிட்டிகை போட்டால் போதும். ஆனால் விலை ரொம்ப அதிகமாகும்."

"ஏன் அதற்கு நிறைய விலை?"

"சிந்தனையாளர்களின் மூளையை உலர்த்திப் பவுடர் செய்த பின்பு நீரில் காய்ச்சி, ஆவியைக் குளிர வைத்து வாலை வடித்தல் முறையில் தயாரிக்கப்பட்டது."

"யாருடைய சிந்தனையையோ கலப்படம் செய்வதால் எனது கட்டுரை பாதிக்குமே. என் ரத்தத்தில் ஊறி என் ரத்தத்தினால் எழுதிய கதையில் பிற மூளையின் சத்து கலப்பதை நான் விரும்பவில்லை."

"அப்படியானால் உன் மூளையையே பவுடர் செய்து கலக்கலாம்."

"அது முடியுமா?"

"ஏன் முடியாது? அதற்கு இந்தப் பாரத்தைப் பூர்த்தி செய்து கையெழுத்துப் போட்டுக் கொடுங்கள். பாரத்தில் முதலில் உங்கள் பெயரை எழுதுங்கள். மூளை இருக்கிறதா இல்லையா என்பதற்கும் ஆம் இல்லை என்று இரண்டு கட்டம் உள்ளது. மூளை இருந்தால் 'ஆம்' என்பதை 'டிக்' செய்யவும். இல்லை என்றால் 'இல்லை'யை டிக் செய்யவும்."

" 'இல்லை' என்று டிக் செய்தால் என் விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்படுமா?"

"ஆமாம். ஆனால் தேடுகூலி என்று இருபத்தைந்து ரூபாய் தந்தால் உங்கள் மண்டையை உடைத்துத் தேடிப் பார்ப்போம்."

"மண்டையை உடைத்தால் நான் செத்துவிடுவேனே."

"சாகாத மாதிரி உடைக்க எங்களிடம் நிபுணர்கள் உண்டு."

"உடைத்துப் பார்த்து மூளை இல்லை என்றால் என்ன செய்வீர்கள்?"

"விண்ணப்ப படிவத்தில் 'இவர் கூறியது சரியே. இவருக்கு மூளை இல்லை' என்ற கட்டத்தில் ஒரு டிக் செய்து விண்ணப்பத்தை உங்களிடம் தந்துவிடுவோம்."

"எனக்கு மூளை கிடையாது என்று அப்புறம் நான் திருப்தியாக இருக்கலாமா? கதை கட்டுரை எழுத வேண்டியதில்லை அல்லவா?"

"இனிமேல்தான் நீர் எழுதவே தகுதி பெற்றவர் ஆகிறீர்."

"அப்படியா?"

"வெகு சுலபமாக எழுத இயலும். தடால்னு ஏதாவது அகாடமிகள் உங்கள் எழுத்துக்குப் பரிசு கொடுத்தாலும் கொடுக்கக்கூடும். ஆனால் ஒரு விஷயம். கதை நீங்கள் சாதாரணப் பேனாவில் சாதாரண மை போட்டு எழுதினால் போதும்."

"நான் சிவப்பு மையில் எழுதத் தேவையில்லையல்லவா?"

"கறுப்பு மை போதும்."

"உங்களிடம் கறுப்பு மை இருக்கிறதோ?"

"ஆர்டர் கொடுத்தால் ஒரு வாரத்தில் தருகிறோம்."

"ஏதாவது அட்வான்ஸ் தரவேண்டுமா?

"அட்வான்ஸ் வேண்டியதில்லை. ஊங்களுடைய தலை முடியைக் கொடுத்தால் போதும்."

"தலை முடியா?"

"ஆமாம். அதைக் கருக்கித்தான் எங்கள் மை தயாரிக்கப்படுகிறது."

"எவ்வளவு தலை முடி தேவைப்படும்?"

"உங்களுக்கு எவ்வளவு இங்க் தேவைப்படும்?"

"ஒரு சின்ன பாட்டில்."

"உங்கள் தலையில் சுமார் எத்தனை முடி இருக்கும்?"

"முடியை எண்ணுகிறது முடிகிற காரியமா?"

"அப்படியானால் பூரா முடியையும் தந்துவிடுங்கள். தேவையானதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு மீதியை உங்களிடம் திருப்பி விடுகிறோம். செய்கூலி இல்லை. சேதாரம் கிடையாது."

"எப்போது எங்கே என் முடியைத் தரலாம்?"

"இப்போதே இங்கேயே."

"ஒரு நிமிஷம். என் முடியில் நிறைய வெள்ளை முடி இருக்கிறதே, மை வெள்ளையாக வந்துவிடுமோ?"

"வெள்ளை முடியையும் கருப்பு முடியையும் கம்ப்யூட்டரின் உதவியால் பிரித்து எடுத்து விடுவோம். அதற்கு கம்ப்யூட்டர் சார்ஜ் மட்டும் நீங்கள் கட்டினால் போதும். நூறு ரூபாய்க்குள்தான் செலவு."

"நான் முடி தரத் தயார்."

"இந்த பாரத்தைப் பூர்த்தி செய்யுங்கள்."

"எதற்கெடுத்தாலும் பாரம், படிவம் என்று ஏன் பிராணனை வாங்குகிறீர்கள்?"

"முடியை நீங்களாக விருப்பத்துடன் தந்தீர்களா, நாங்களாகக் கட்டாயப்படுத்தி எடுத்துவிட்டோமா என்று பிரசினை பின்னால் வரக்கூடாதல்லவா?"

"பேனா கொஞ்சம் தரமுடியுமா?"

"பேனாவா?"

"ஏது பேனா?"

"அதோ வைத்திருக்கிறீர்களே பாக்கெட்டில்."

"அது என் பேனா? எனக்கு மட்டும்தான் எழுதும். என் ரத்தம் நிரம்பியது."

"நான் உன் உடன்பிறப்பல்லவா?"

"உடன்பிறப்பா இருந்தாலும் சரி. ரத்தத்தின் ரத்தமாயிருந்தாலும் சரி. என் பேனாவைப் பிறருக்கு இரவல் தரமாட்டேன். அதனால்தான் அதை நாலாயிரம் வருஷமாக வைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்."

"நாலாயிரம் வருஷமாகவா?"

"ஆமாம்."

"எனக்குப் புரியவில்லையே."

"எனக்கும்தான் புரியவில்லை.

தெருவில் சென்ற ஒருவர்: "மிஸ்டர்! இந்தப் பக்கம் கொஞ்சம் வர்ரீங்களா? அந்தப் பைத்தியத்துகிட்டே போய் ஏன் மாட்டிகிட்டீங்க?"

"அவர் கடைக்காரரில்லையா?"

"கடைக்காரரோட புள்ளைதான். அவர் இல்லாதபோது கடையிலே வந்து உட்கார்ந்துடுவான். கரெக்டாப் பேசறாப்பலேதான் பேசுவான். மண்டையைக் குழப்பிடுவான். சீக்கிரம் ஓடிடுங்க."

"சிந்தனையாளன் மாதிரிதானே பேசினான்?"

"சாதாரணமான கதை எழுதிகிட்டிருந்தான். திடீர்னு சிந்தித்து எழுதணும்னு தோணி, சிந்திக்க ஆரம்பிச்சு இப்படி ஆயிட்டான்!"